جاودان يادشاعر توانا استاد جواد خدري

 

 يكم تير ماه  1355در  روستاي چاه تلخ از دهستان ليراوي چشم بر آفتابي گشود كه  سرخي اش در غروب نيمي از كوه بيكس را و سينه ي دريا را  در خون كشيده بود  تحصیلاتش را در  زادگاهش و سپس گناوه تا ديپلم علوم تجربي ادامه داد .

در سال 1370-71 نفر دوم شعر استان  و نفر 5 شعر كشور در اردو گاه باغرود نيشابور شد . سال بعد در 8 دوره مسابقات شعر دانش آموزي كه اردوگاه ميرزا كوچك خان رامسر برگزار شد نفر سوم شعر كشور گرديد زنده یاد جواد در 1379 مسئوليت انجمن آدينه ادبي گناوه را بر عهده داشت20/11/1379 دقايقي پيش از شروع عصر شعري که برايش دوندگي بسياري كرده بود بر اثر برق گرفتگي غزل جاودانگي اش را سرود .

با هم اين شعر را از دفتر اشعارش مي خوانيم :

 

چقدر افتادن آسان است

از

   پله

    هاي

    سيب

وقتي درخت

  آبستن تنهايي است

هوا مي خواهم

هواي سالم

هواي پاك

من از تنفس زنجير خسته ام

چقدر خوابهاي من دور است

از لحظه هاي نرم

چقدر خانه من دور است

تا نشستن كنار يك برگ

تنها نصيب دستهايم

كه در باد تكان مي خورد

تنها نصيب دستهايم

كه بر ريل مي دويد

همين تنهايي است

  چقدر غمناك است

تصوير اين عنكبوت مصلوب

بر تارهاي خويش

  اين طعم گس

ارث كدام مرثيه بود؟

اي خيابان هاي شلوغ

با چشم هايم چه مي كنيد ؟

جايي مانده مگر تكيه گاه نگاهي ؟

-

بوسه اي بفرست اي يار

بوسه اي بفرست به نشاني من

زان پيشتر كه آواز حياتم

با بوي سدر در آميزد .

 

از وبلاگ لیراوی

 

 

 

**********************************************************

اولين جشنواره سراسري شعر خانه ی شاعران تبریز - خط سوم

 

فراخوان نخستین همایش سراسری شعر پیشرو/محلات