شعر از مجید دشتی زاده

یلدایتان سپید

 

 شعر از مجید دشتی زاده

دختران را آواز بیاموزید

 

مگر نه مردها

 

                   و

      

                             دیوارهای خانه ستبر ایستاده اند

 

      *** 

 

چگونه می شود

 

                 پرندگان آوازخوان را در آغوش گرفت

 

 آنان

     

       سرزمین ِ ما را ترک می کنند

 

با سلام خدمت دوستان عزیز

شعری از علیرضا کبگانی

 

بوسه ام را عریان ببوس

- دارم از یک روز برفی حرف می زنم وقتی نیستی-

وقتی هیجان

           با دست های تو

                      روی موهایم پخش می شود

                                         با من بزرگ می شود

و من در دست هایت

                     حنجره ام را جا می گذارم

                        **

سخت است

                 وقتی با چشم های قرمز می خندی

و ما

      ساعات مشترکمان را

                            در پیاده رو درد می کشیم

و من دارم شک می کنم

                          وقتی به تو نزدیکم

                                  کدام طرف خیابان ایستاده ام

                          **

تو با دست هایت

                   شکل برگ های زرد را در می آوری

و من

      در دست هایت حنجره ام را جا می گذارم